Zaterdagmiddag 18 mei jl. was ons tweejaarlijks kerkenraadsuitje. In het kerkje van Engelbert begonnen we de dag met koffie en thee en zelfgebakken rabarbertaart.

Vanuit haar functie als dorpskerkambassadeur was Jolanda Tuma uitgenodigd om ons deze dag te begeleiden. We hebben uitgebreid met elkaar gesproken over wat de rol van de kerk kan zijn in een dorp of wijk. 

De eerste opdracht was om een dier of voertuig te tekenen dat staat voor wat je voelt bij onze gemeente. Daar kwamen hele verrassende beelden en omschrijvingen uit naar voren. 

Zo werd bijvoorbeeld een duif genoemd als teken van de Geest van God en een hond, omdat die heel trouw is en altijd blij is als je er bent. Ook een uil als teken van waakzaamheid werd genoemd. Iemand had een vliegtuig getekend, als symbool voor je veilig voelen; het is namelijk het meest veilige vervoermiddel. Ook was er een bus getekend die een bepaalde richting kiest en waar mensen in en uit stappen, en een dieseltrein. Die laatste beweegt zich niet snel, maar is wel betrouwbaar en gaat altijd door. Op de vraag wie er aan het stuur zit dachten we eerst aan de kerkenraad, maar waarschijnlijk is het toch de Geest van God.

Om meer als dorpskerk te functioneren is het belangrijk om na te denken over wat daarvoor nodig is. Jolanda noemde een aantal aspecten die van belang zijn, waar je rekening mee moet houden: welke taal gebruik je, hoe maak je verbinding met het dorp en de wijk, en hoe gaan we om met het eigenaarschap van de kerk.

 

Daarna hebben we geluncht, waarbij we alle lunchpakketjes met elkaar hebben gedeeld. De oud-voorzitter van de kerkenraad, Henk van Dijk, trakteerde ons op een pan heerlijke eigengemaakte pompoensoep. Vervolgens wilden we met dat mooie weer toch even naar buiten en hebben we een leuke wandeling rond de Engelberterplas gemaakt. Wat een prachtige plek om vakantie te vieren, zo dichtbij de stad maar toch zo ver weg van alle drukte!

De opdracht was om ondertussen na te denken over de drie aspecten.

We hebben met elkaar in de kring verder gesproken over allerlei mogelijkheden en manieren van aanpak om hier handen en voeten aan te geven.

Om te beginnen is de taal die wij gebruiken geen alledaagse taal. We kunnen erover nadenken of het mogelijk en/of wenselijk zou zijn om een enkele keer een viering te houden in ‘gewone-mensen-taal’ en ook met andere muziek. Of misschien kunnen we iets aanbieden naast een viering en niet in plaats van. 

En dan de verbinding, hierbij is het belangrijk om aan te sluiten bij wat er al is. We hoeven niet alles zelf te doen en nieuwe dingen te bedenken. Voorop staat dat wat we doen bij ons past en dat je er energie van krijgt.

Tot slot het eigenaarschap van de gebouwen. Als we meer mensen of organisaties gebruik laten maken van de gebouwen kunnen we de verantwoordelijkheid samen delen. Ook hebben we een unieke locatie aan de rand van een prachtig natuurgebied. Daar kunnen we ook meer gebruik van maken. 

 

Kortom, het was een inspirerende dag waarmee we zeker verder kunnen.

Ga naar boven
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com